چه می شد،

چه می شد این جهان از نو بسازیم!؟

جهانی سربه سر مهروعطوفت

پی ودیوار آن عشق ومحبت

جهانی که سرآغازش صداقت

سرٍلوحش فقط " قرب خداوند"

چه می شد ؛قلب ها نزدیک ویک رنگ

چه می شد؛ دست ها پاکیزه بودند؟!

چه می شد؛چشم ها ازحرص بیزار

وباورها عاری از عداوت.؟!

چه می شد، عشق را می آموختیم؟!

بیایید پس

به نام مهربانیها

به غیراز باغ خود

نهال کوچک همسایه را نیز

امیدباروربودن ببخشیم

بیاییدو

جهانی نو پراز گلها بسازیم.




طبقه بندی: اشعارفارسی،
برچسب ها: صداقت، جهان پرگل، امید، چه می شد،

تاریخ : سه شنبه 31 شهریور 1394 | 12:03 ق.ظ | نویسنده : معصومه جاوید | نظرات

تو میخوانی مراسویت
ولی درهاله ای از مه
اسیرگردبادم من
تو میخوانی ومن اما
شکسته می شوم درآب
چون از بغض زمان زادم.
تو میخوانی مرا اما
سپهرسنگدل خواهد
ورای تنگ این سینه
همیشه تنگ تر باشد.
تو میخوانی مراسویت
ومن هم باورت کردم
بخوان ومیهمانم کن
به احساس دل یک شمع
به صحبتهای یک غنچه.
قسم برپاکی شبنم
قسم بر دیده ی نمناک
تودراعماق این باور
همان درّگرانقدری
که درآغوش خود پرورد
صدف ،باکوهی از محنت


برچسب ها: بخوان مرا...، احساس دل شمع-، دیده ی نمناک-، هاله ی مه...،

تاریخ : جمعه 23 مرداد 1394 | 01:18 ب.ظ | نویسنده : معصومه جاوید | نظرات

                                                                  به دنبال تو میگردم خدایا!
                                                 که گشتم من رفیق غم خدایا!

                                                به دل رحمی کن وراهی نمایان
                                                که دارد می رسد عمرم به پایان

                                                 الهی!من گنهکار اسیرم
                                                 به فریادم برس ،آه ونفیرم

                                                 تویی فریادرس برآه وزارم
                                                 تویی امدادغیبی در کنارم

                                                 الهی!دست یاری را توبنمای
                                                 به دستان نیاز من توبخشای

                                                بکش برجرم من دست غفورت
                                                نشانی ده زآهنگ صبورت

                                                الهی!«جاوید»م دلسوخته پر پر
                                                گرفتم راه فیض تو از سر

                                                 درتوبه زدم بی پرده گویم
                                                 طریق عشق را شرمنده پویم...

برچسب ها: نیایش باخدا، مناجات-، درد دلی باخدا-، الهی..،

تاریخ : دوشنبه 22 تیر 1394 | 06:55 ب.ظ | نویسنده : معصومه جاوید | نظرات
مژده باد ای دل تورا                                       آید بهاری این سرا
ازبهروصل گل به شمع                                  پروانه فریادش به پا
                                  
                                     
     
ای یارغائب ازنظر                                          ازآشنایی ده خبر
آنگه قدم نه،بردوچشم                                   مامنتظر بی پاوسر

                                    

من عاشق روی توأم                                     پروانه ی کوی توأم
دلباز عشق راه تو                                        حیران گیسوی توأم

                                   

ازنرگس زیبای تو                                          جادو کند سیمای تو
باران وصلت طالبم                                        ای چشم من مأوای تو

                                 

ای دین من،دنیای من                                   ای آگه از فردای من
هم درد وهم درمان من                                 تنها تویی سودای من
                         
                                 
   
بردیدگان زیبا تویی                                       ازنور حق بینا تویی
الفت به دلها افکنی                                     منجی جان تنها تویی

                                 
  
تو نور یزدان وبشر                                          تو درّ ناب وپرگهر
یوسف به کنعان آوری                                    ای هادی وخیرُالبشر
                                                             

                                    
از طلعت رخسار تو                                          وز پرتو انوار تو 

درحسرت دیدارتو                                             اکنون منم بیمارتو

                                 
    
ای وعده ونور زمان                                          ای سرورکلّ جهان

ای عشق ما برتو عیان                                    آخربکن برما فغان
                                  

                                  
باشد به عالم انتظار                                     وزانتظارت بی قرار
ای پادشاه عدل وداد                                    اینک برون آی از حصار
                               

                                                                    
برچسب ها: شعربرای حضرت مهدی، شعر شعبان،

تاریخ : پنجشنبه 14 خرداد 1394 | 11:01 ق.ظ | نویسنده : معصومه جاوید | نظرات

هر شبانگاه کنارباغچه


من عکس مهتاب را


می چینمش از آب


همنشینم سنگ است


قصه ام از آتش


دربغل زانوی غمگین دارم


بردلم کوه بزرگ


برتنم دست خیالی پیداست


ریشه ی احساسم ،پنجره ی رویاهاست


هرشبانگاه کنار ایوان


می کنم با ستارگان خلوت


با آسمان صحبت.


ماتفاهم داریم


آسمان هم ،چون من


در فراق خورشید


از دیدگان ستاره می بارد


هرشبانگاه نفس میگیرم


با گلبرگ یاس کبود


با پونه های کف باغ


که بی نصیبند از الطاف بهار

همچون من


هرشبانگاه قلم برکاغذ


می نگارم رقص افکارم


سخن شبنم چشمانم


که چو آتش فشان به روی ورق


از کوه درد وجود


 شعله می افشاند.


برچسب ها: شعرنو، شعرغمگین، شبانگاه،

تاریخ : شنبه 2 خرداد 1394 | 04:48 ب.ظ | نویسنده : معصومه جاوید | نظرات
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic